Het Cambodja avontuur van Sophie en Bart

PHNOM PENH DAG 1

Tijdens onze eerste dag in Phnom Penh bezochten we het Koninklijk paleis, het Nationaal Museum en Wat Ounalom. Het gebouw waar het Nationaal Museum in is gehuisvest, laat het meeste indruk na omwille van haar eenvoud en rust. Kort na de middag betraden we het domein van Wat Ounalom. In de reisgidsen stond dat alhoewel het bouwwerk niets speciaals was, het toch de belangrijkste tempel van de hoofdstad is. Net toen we ons ook die bedenking aan het maken waren, riep een oudere monnik ons bij hem.  Hij opent de kleine stoepa achter het hoofdgebouw waarin een wenkbrauw van Boeddha zou zijn begraven. We moeten door een klein deurtje naar binnen. Achter het deurtje staat een Boeddhabeeld. We knielen  neer voor het beeld en de monnik komt naast ons zitten. Hij steekt wierook aan dat wij in de urn voor Boeddha moeten plaatsen. Dan  begint hij een gebed en zegent hij water waarmee hij ons besprenkelt. We moeten ook een beetje water op ons voorhoofd en hoofd doen. Zo hebben we de zegen van Boeddha om de rest van onze reis tot een goed einde te brengen.

PHNOM PENH DAG 2

Op het programma staat Choeng Ek (Killing Fields) en Tuol Sleng Museum. Een aantal kilometers buiten Phnom Penh ligt het dorp Choeng Ek. Het Killing Field in Choeng Ek is 1 van de bijna 5000 ontdekte Killing Fields in Cambodja. In Choeng Ek werden tijdens het Pol Pot regime bijna 20 000 mensen gedood en in massagraven gedumpt. De meeste onder hen werden eerst een aantal maanden gefolderd in Tuol Sleng, S21.

Iedereen die gestudeerd had : dokters, verplegers, ingenieurs, leraars, ... en hun familie werden op gruwelijke wijze gedood met hamers, machetes, ... Kogels werden zo weinig mogelijk gebruik, gezien de kostprijs. Iedereen die een bedreiging vormde voor het regime werd vermoord. Zelfs het kleinste vermoeden van verraad kon leiden tot de dood. 

In Choeng Ek is een grote stoepa te zien waar bijna 5000 schedels in liggen en ook resten van kleren. Op het terrein zijn kuilen te zien waar telkens ongeveer 400 mensen in lagen. Dat er in Choeng Ek een Killing Field was, is pas ontdekt in 1980, meer dan een jaar na het einde van het Pol Pot regime (omdat de mensen uit de buurt een enorme stank waarnamen). Voordat het terrein een Killing Field werd, was het deels een plantage en deels een Chinees Kerkhof. Door op een reeds bestaand kerkhof massagraven aan te leggen, probeerde het regime de moorden te verdoezelen.

Tuol Sleng was een voormalige school die door de kliek van Pol Pot werd ingericht als gevangenis, ondervraging en foltercentrum. Vandaag wordt het als museum gebruikt en worden onder andere pasfoto's getoond die het regime maakte van de gevangenen.  Als een familielid na de val van het regime iemand herkende op de foto's, wist deze dat de persoon in kwestie vermoord was. Iedereen werd na de folteringen naar Choeng Ek gebracht om daar te worden vermoord.

PHNOM PENH DAG 3

Vandaag is een rustig dagje. We zetten voor een keer niet onze wekker. We bezoeken de centrale markt en gaan even shoppen in het eerste moderne shoppingscomplex van Phnom Penh. In het reisverhaal dat we op internet lazen, stond een verwijzing naar de organisatie CCH : Centre for Children to Happiness. Het centrum heeft 3 lokaties in Phnom Penh. Het centrum wil een veilige thuishaven bieden aan straatkinderen, in het bijzonder aan kinderen die op of rond het stort van Stung Mean Chey leven. Het project wil de levenskwaliteit van deze kinderen bevorderen en terzelfdertijd ook scholingsprogramma's aanbieden. We besluiten om het project te bezoeken en huren daarvoor een tuktukdriver. Hij weet eigenlijk niet echt waar het is, maar dankzij de hulp van een aantal dorpsbewoners geraken we op onze bestemming. De kinderen verwelkomen ons enthousiast van zodra ze ons zien en begeleiden ons door het gebouw. Vele onder hen spreken al heel goed Engels. Sommige krijgen Engelse les in het centrum en voor andere zijn er reeds middelen gevonden om naar  een internationale school te gaan. We hebben de gelegenheid gehad om met de directeur van het centrum te spreken. Daarna zijn we naar een tweede centrum van de organisatie geweest waar vooral kleinere kinderen verblijven. Diegene van wie we het reisverhaal hebben gelezen hebben in Belgie een vzw opgericht opdat mensen uit Belgie makkelijk het project zouden kunnen steunen. Extra info op : www.stortkinderen.be

VAN PHNOM PENH NAAR SIEM REAP

Voor het traject naar Siem Reap geven we de voorkeur aan de boot. Dit betekent echter dat we reeds om 5u uit ons bedje moeten, maar nu we de trip gedaan hebben, zijn we blij dat we deze inspanning deden. Van 7u tot 12u30 zaten we boven op het dak van een expressboot. Tegen 50 km per uur zagen we prachtige landschappen langs de Tonle Sap rivier voorbij glijden. We doorkruisten ook het meer Tonle Sap dat zo uitgestrekt is dat je in het midden niets van de oevers ziet. Veel verfrissender dan met de bus :o). Op een bepaald moment waren we zelfs kledder nat van het opspattend water. Nu hebben we ons intrek genomen in het Yellow Guesthouse. Dit wordt onze uitvalbasis voor de bezoeken aan de beroemde tempels van Ankor Wat.

Groetjes, veel liefs,

Sophie en Bart

PS : een gelukkige verjaardag aan Sandrine, Cybelle en Astrid